Toz Böceği

Yeni sıvanmış duvarlar, nemli bodrum köşeleri, kitap/kağıt yığınları, tahıl depoları ve genel olarak yüksek nem + düşük hava sirkülasyonu olan kapalı alanlar tipik yaşam ortamıdır. Gümüş böceğiyle benzer nemli ortam tercihini paylaşır ama boyutu belirgin şekilde daha küçüktür ve kuyruk çıkıntıları bulunmaz, davranışı da daha toplu ve yavaştır. Pencere kenarındaki yoğuşma bölgeleri ve yalıtımı zayıf dış duvarların iç yüzeyi de sık görülen noktalardır. Genellikle geniş bir alana değil, nem kaynağına yakın sınırlı bir bölgeye yayılırlar. Banyo tavanı köşeleri ve mutfak lavabosu üst dolabı gibi buhara maruz kalan yüzeyler de sık rastlanan noktalar arasındadır. Isıtma sisteminin zayıf olduğu, kış aylarında soğuk kalan dış duvarlar yoğuşma nedeniyle özellikle risklidir.

Esas olarak küf ve mikroskobik mantarlarla beslenirler; bu yüzden varlıkları çoğu zaman ortamda görünmeyen bir nem/küf sorununun dolaylı işaretidir. Ayrıca kağıt yapıştırıcısı ve nişasta kalıntılarıyla da beslenebilirler, bu da kitap ve karton depolanan alanlarda görülme olasılığını artırır. Duvar yüzeyindeki mikroskobik küf tabakası çıplak gözle görünmese bile onlar için yeterli bir besin kaynağı oluşturabilir. Besin kaynağı tükendiğinde popülasyon hızla küçülür veya başka bir nemli bölgeye kayar. Tahıl depolarında saklanan ürünlerin yüzeyinde oluşan mikro küf tabakası da önemli bir besin kaynağı olabilir. Toplu halde beslenme eğilimi gösterirler, bu yüzden bir noktada yoğun bir küme halinde görülmeleri tipiktir.

Uygun nem ve küf kaynağı sürdüğü sürece üreme hızlı devam eder; nem düştüğünde popülasyon kendiliğinden azalabilir. Bu nedenle toz böceği görülen alanlarda kalıcı çözüm çoğunlukla nem kaynağının ortadan kaldırılmasıyla başlar. Yaşam döngüleri nispeten kısadır, bu da uygun koşullar altında popülasyonun hızla büyüyüp aynı hızla küçülebileceği anlamına gelir. Yumurtalar genellikle nemli yüzeye yakın çatlaklara bırakılır ve gelişim süresi ortam sıcaklığına göre değişir. Bir dişi kısa yaşam süresi içinde çok sayıda yumurta bırakabilir, bu da uygun koşullarda popülasyonun beklenenden hızlı büyümesine yol açabilir. Sıcaklık ve nem birlikte yükseldiğinde gelişim süresi kısalır ve üreme daha da hızlanır.

Genellikle dışarıdan belirgin bir giriş hareketiyle değil, evin içindeki mevcut nem ve küf koşullarından beslenerek kendiliğinden ortaya çıkar. Yeni yapılan sıva/boya işleri kuruma sürecinde geçici nem yarattığından bu dönemlerde de görülebilirler ve kuruma tamamlandığında genellikle kendiliğinden azalırlar. Yeni satın alınan kitap, karton veya tahıl ürünüyle birlikte taşınarak da başka bir bölgeye yayılabilirler. Su baskını veya sızıntı sonrası yeterince kurutulmamış alanlar da hızlı yerleşim için uygun zemin sunar. Çatı veya dış cephe yalıtımındaki zayıf noktalardan sızan nem de zamanla iç duvarlarda uygun bir ortam yaratabilir. Yeni taşınılan evlerde, önceki bir nem sorunundan kalan gizli bir kaynaktan da köken alabilirler.